24/10/2007 - Uyuma uyan Ey Yüce Millet.........

      Bir zamanlar papa suikastı yapıldı başımıza herkes Hıristiyan kesildi. bir hrant dink cinayeti işlende herkes Ermeni oldu. 7 günde 35 şehit verdik. Hangileri TÜRK olabildi. tüm bunlara inat hepimiz TÜRK'ÜZ hepimiz hepimiz MEHMET'İZ.

    Eğer bir millit kendi iradesi ile seçtiği meclis iradesini gereği gibi takip edemiyorsa, yolsuzluğu hırsızlığı arsızlığı kabulleniyorsa; erdemini kaybetmiş demektir. Erdeminin kaybeden millet yarın vatanını da kaybeder.

  Saygılarımla,

 Ekogizem,

      Uyumaya İrkil; Ey Yüce Millet....

29/9/2007 - Eğer........

22/9/2007 - Kaderin hikayesi ...

       Uzun zaman önce bir ülke varmış refah içinde yasayan. Ülkenin refah içerisinde yaşamasının sebebi iyi yürekli, dürüst kralı imiş. Kral zaman zaman tebdili kıyafet ülkeyi dolaşır, halkının dertlerini dinler, sorunlara çözüm bulurmuş. Gene böyle bir günde kral dolaşırken, yolu dağ başında bir göl kenarına düşmüş. Gölün kenarında ki ağacın dibine çökmüş aksakallı bir dede, Bir elinde bir kese, diğerinde bir kese. Birinden bir tas alıp,diğerinden aldığı tasa bağlayıp göle atıyormuş. Bu ise epey bir süre devam etmiş ve nihayet bittiğinde, dede yoluna gitmek üzere ayağa kalkmış ve kralla göz göze gelmiş. Kral dedeye sormuş "dede bütün bir gün seni izledim,Sen ne is yaparsın anlayamadım" demiş. Dede kralın sorusunu söyle cevaplamış ; "oglum ben insanların kaderlerini birbirine bağlarım" , "Peki en son kimin kaderini birbirine bağladın" , "Kralin güzel kızı ile uşağı Ahmet'in kaderini bağladım" demiş aksakallı dede, Kral bu cevabi alınca dünyası kararmış. Bir yanda güzeller güzeli apak biricik kızı, ülkenin prensesi,diğer yanda olmamış oğlu kadar sevdiği zenci uşağı Ahmet. Ne yaparım, nasıl ederde Ahmet'e bir zarar vermeden bu kaderi bozarım diye düşünerek sarayın yolunu tutmuş. Saraya gidince hemen sevgili uşağı Ahmet'i huzuruna çağırmış Ve ona " oğlum Ahmet sana bir mektup vereceğim, bu mektubu alacak ve güneş'e götüreceksin" demiş, Krala sorgu sual edilmez. Biçare Ahmet mektubu ve yolluğunu alarak düşmüş bilinmez yollara. Düşmüş ki ne düşmek. Babası kadar sevdiği Kralı ona bir görev vermiş ve o bu görevi yerine getirmeli, ama nasıl? Günlerce dere tepe demeden yol gitmiş. Nihayet yorgunluktan bitkin halde iken gördüğü bir ulu ağacın gölgesinde dinlenmeye karar vermiş ve uykuya dalmış. yandığında bir de ne görsün... Ağacın az ötesinde bir göl... o göl ki üzerine günesin aksi vurmuş... "Kralimin dediği güneş bu olsa gerek " diyerek, üzerinde sadece külotu kalıncaya kadar soyunarak atmış kendini göle. Dibe doğru yüzmüş, yüzmüş, yüzmüş.... Taa dipte, günesin aksinin tükendiği yerde bir de ne görsün.... Şahane bir hazine sandığı... almış sandığı çıkmış yüzeye...çıkmış ama, Ahmet artık zenci değil bembeyaz bir Ahmet... sadece külotunun olduğu bölge eski rengini taşıyor. "Var bu iste bir hikmet " demiş ve açmış sandığı. Sandık gerçek bir hazine sandığı, içinde bin bir türlü mücevherat ile birlikte üzerinde "Günes 'ten Kral'a" yazan bir zarf. Ahmet ne yapacağını bilemez hale gelmiş bir anda. Yeni rengi ve yaşadıkları ile ülkesine dönünce Kimsenin kendisine inanmayacağını düşünerek, ülkesine zengin bir tüccar kimliği ile dönme kararı almış. Dönünce ülkesine, düşleri bir bir gerçekleşmiş Ahmet'in... Ülkesinin bu yeni dürüst ve yakışıklı tüccarı ile güzeller güzeli Kızını evlendirmeye karar verince Kral, dünyalar Ahmet'in olmuş. Kral vermiş vermesine kızını zengin tüccara ama aklı da bir yandan oğlu gibi sevdiği ve hiç bir haber alamadığı uşağı Ahmet de imiş. Gel zaman git zaman damadı ile birlikte bir ziyafet yemeğinde iken yere düsen bir çatalı almak için eğilince Ahmet, şalvarının kenarından kaba eti gözükmüş... Bunu gören Kral gözlerine inanamamış. Yemek bitip de odasına çekilecek iken herkes,koridorun sonuna ilerleyen damadının arkasından seslenivermiş Kral "Ahmet!..." Ahmet seneler sonra duyunca gerçek adini, gayri ihtiyari Kendisine seslenen Krala dönüvermiş ve "neler oluyor Ahmet, evladım anlat başından geçenleri bana" diyen kralına bütün olanları bir,bir anlatmış... Bunun üzerine Kral "Peki Güneş bana bir şey göndermedi mi?" diye sorunca da hemen odasına koşarak, Sandıktan çıkan mektubu almış ve Kral'a vermiş, mektupta su satırlar yer alıyormuş...

 GÜNEŞE YAZI YAZILMAZ....YAZILAN YAZI İSE BOZULMAZ!!

                          Alıntı

17/9/2007 - İki kardeştir Aşk ve Sevgi...!!!

Aşk ikidir sevgi bir;   Aşk yalan,sevgi gerçektir.   Aşk sudur,sevgi susuzluk.   Bu yüzden sevgi hasrettir,   Özlemektir,beklemektir. Asıl maharet:   Susuzken suyu içmek değil Karşısına geçip seyretmektir.     Aşk haykırmaktır,sevgi ağlamak;   Aşk açmaktır,sevgi katlamak. Sevgi saklamaktır   Yüreğini,gözlerini Ve de ellerini saklamak     Bahar geldiğinde… Bir çiçeğe,yeşile,çimene   Aşık olamazsın ama seversin.   Arkadaşına aşık olamazsın Ama seversin.   Toprağa fidanı aşkla değil Sevgiyle dikersin.     Sevgi için ölünür,aşk öldürür. Aşk kıskançtır,nankördür   Sevgiyi öldürür. Aşk Kabil’dir,sevgi Habil.     Aşkla sevgi aslında kardeştir Babaları insandır,Adem’dir   Aşk için şiirler yazarsın, Şarkılar yaparsın;   Sevgiyi anlatamazsın. Çünkü yüreğine sığdıramazsın.   Kalbini aşka kapatabilirsin Ama sevgiye kapatamazsın   Sevgi gizli,aşk aşikardır. Yüz vermeyince unutursun     Sen aşığım diye daha kendini kandır. Dedim ya sevgi gerçek,aşk yalandır.   Dahası da var: Aşkın gözü kördür,   Fazla naz aşık usandırır; Aşk oyun,aşık oyuncaktır.   Sevgi ise yaşamdır,hakikattir. Aşk aceledir,   Sevgi usul usul sabırlıdır. Acele işe hem şeytan karışır.   Aşk ateşlidir Çünkü hastalıklıdır.   Sevgi ılıktır Çünkü sağlıklıdır.   Velhasıl bu iki kardeşin hikayesidir Aşka ve sevgiye dair…

Yüksel Kasım

5/9/2007 - Bir ben yalnızdım.......

BİR BEN YALNIZDIM

3/9/2007 - Mahkum...

Rüyalarım Sende Kaldı İçimde bir şeyler eriyip gidiyor her gece sancılı ve sessiz akıp gidiyor bilmediğim yolculuklara suskularla örüyor alnımı zaman ah aldığını geri vermiyor yıllar umutlar kırılıyor iç çekişlerimde düş bahçelerimde çiçekler üşüyor yıkılıyor yıllarca kurduğum hayaller yedi kat yerin altında kaldı haykırılarım ah sesimi kimse duymuyor yoruldum yıllarca kendimi taşımaktan bir serseri gibi yaşamaktan içimde tutsak kaldı geçen günler dönüp bakamam geriye rüyalarım sende kaldı hayallerim sende ümitlerim sende yüreğim sende kaldı ah adresini kimse bilmiyor bir sonbahardı alıp gitti gemiler seni kaldım avuntusuz öyle bir başıma yanlızlığım sende kaldı, sensizliğim sende sende kaldı baharım, sabahım sende kaldı bir de martılarım kaldı çığlık çığlığa ah şimdi hiç bir gemi almıyor beni bir yanım ellerin parmakların bir yanım gözlerin dudakların rüyalarım sende kaldı ümitlerim sende aklım sende ben sende kaldım ah adresini kimse bilmiyor .

Nuri Can